Het zal een aantal weken na mijn eerste logpublicaties zijn geweest dat ik een e-mail ontving van haar. Ze wilde over enkele zaken van gedachten wisselen, persoonlijk, niet via mijn weblog. Het ging over onderwerpen die ik in mijn boeken had beschreven. Ze zei mij een groot liefhebber van mijn literatuur te zijn. We wisselden enkele filosofietjes uit, babbelden wat over koetjes, kalfjes en huis, tuin en keukenaangelegenheden en onze woorden raakten meer en meer verweven. Haar goedlachsheid, vlotte pen en de ja, gemxfctliche ambiance leidden tot urenlange mailsessies. Ik geef toe dat ik er erg in op ging. We leken op elkaar. We kwamen erachter dat we vrijwel identieke levens hadden geleid, ook al was ze pas op de helft van dat van mij. En hadden exact dezelfde paden bewandeld. De woordenhonger naar elkaars spiegelleven was op een gegeven moment niet te stillen. De schrijver en het meisje. Het verleden en de toekomst. De werkelijkheid en het beeld.